Inmiddels zijn we al weer heel wat maanden verder wat betreft pleegkinderen. Sinds mijn pleegbroertje is vertrokken hebben nog steeds geen nieuw pleegkind. Alle gesprekken die er nog moesten komen zijn steeds uitgesteld. Inmiddels hebben we ze (volgens mij) wel allemaal achter de rug en zijn we zelfs weer de bak ingegaan voor een nieuw kind.

Wel zijn we nog steeds bezig met steggelen over de verslagen die wij nog moeten ondertekenen. Er staan elke keer weer dingen in die wij niet hebben gezegd e.d.

Er is ook aan ons gevraagd of wij het leuk zouden vinden om volgend jaar januari/februari twee kinderen uit Armenië op te vangen. (Overigens niet vanuit jeugd- of pleegzorg.) Zij komen dan anderhalve maand bij ons op vakantie. Geweldig is dat! Ik ken ook mensen die dat dit jaar hebben gedaan en zij vonden het helemaal geweldig! Zij een leuek tijd, wij een leuke tijd!

Ik houd je op de hoogte!!

Groetjes Daisy

Ik heb nog geen uitslag van het onderzoek van de Raad van Kinderbscherming, maar er zijn wel al weer wat dingen gebeurd omtrent deze hele zaak.

In de vakantie en vlak daarna is mijn moeder aardig wat ouders tegengekomen van de oude school van mijn broertje. Afgaande op de verhalen die ze hoorde is de laatste schooldag nog dramatischer verlopen dan ik dacht! Ik schreef al eerder dat mijn broertje erg hard heeft gehuild bij het afscheid nemen van de school en dat er ouders ook met tranen in hun ogen stonden. De leerkracht van mijn broertje ging op een gegeven moment naar hem toe om hem te troosten. Tot hier is het nog niets nieuws. Na het afscheid nemen was het de bedoeling dat de kinderen meteen met de ouders mee mochten naar huis, maar de situatie stond op het punt om (emotioneel) uit de hand te lopen bij kinderen en ouders. Daarom is zijn hele klas eerst naar binnen gegaan met z'n allen om even rustig te worden. De voogd van mijn broertje wilde hem meteen al mee trekken richting bus, waarop zijn groepsleerkracht hem mee naar binnen nam en de deur voor de neus van de voogd dicht trok. Het is toch logisch dat een kind normaal afscheid kan nemen!! Al die ouders van zijn groep hadden het er al over om die voogd te pootje haken o.i.d. om te laten weten dat ze het niet met de situatie eens zijn. Gelukkig hebben ze zich wel ingehouden! Later bij het afscheid nemen, moest ook de directeur van de school nog ingrijpen om mijn broertje daar de kans voor te geven. Vanaf dit punt is het verhaal bekend.

Hij is dus met ons meegeweest op vakantie en daarna weer naar zijn opa en oma gegaan. De laatste keer dat wij mijn broertje hebben gesproken was op vrijdag 17 augustus aan de telefoon. Dat is ook de dag geweest dat hij door zijn moeder en haar vriend opgehaald werd om bij haar te gaan wonen. Kregen wi jvorige wek ineens een mailtje waarom wij contact met hem blijven houden! Dat dat absoluut verboden is en dat wi jdat niet meer mogen doen. Zo'n zelfde brief is naar opa en oma gestuurd, waarna zij ons verbouwereerd opbelden. Echt niemand van ons heeft contact met hem gehad!! Al zouden we dat willen en geprobeerd hebben, zijn moeer geeft echt de telefoon niet aan hem als wij bellen!!

Niet lang daarna belde zijn oude school op om te vragen waar hij op school zit. Er is namelijk niets doorgegeven, terwijl toch zijn onderwijskundig rapport naar zijn nieuwe school moet! Ook de huisarts weet niet waar hij het medisch dossier heen moet sturen. Mijn broertje is dus nu al van de aardbodem verdwenen. Hij heeft tegen ons wel gezegd naar welke school hij ging, maar wie zegt dat hij daar ook zit? Dus de zoveelste blunder voor jeugdzorg in deze zaak, want de voogd hoort dit soort dingen na te trekken en OP TIJD door te geven aan school en de huisarts. Een huisarts heeft hij zowiezo niet, want hij heeft vroeger alleen zijn prikken gekregen, omdat opa en oma erop stonden. Vreemd, want dit is een pré om kinderen naar huis te kunnen sturen.

We zien wel hoe het verder gaat lopen. Pleegzorg denkt dat de Raad binnen twee of drie weken het onderzoek heeft afgerond en dat ze besluiten dat hij niet bij zijn moeder kan wonen en dus weer bij ons komt. We zien het wel!

Oké, ik heb mijn vakantie weer achter de rug, dus alles gaat weer beginnen!

Mijn broertje is inderdaad met mij ouders mee geweest op vakantie. Hij vond het heerlijk!! Mijn broertje kwam de vrijdag voor ze op vakantie gingen bij ons en werd de maandag nadat we terugkwamen weer opgehaad bij ons door zijn opa en oma. Hij heeft echt genoten van die vakantie! Aan ons en opa en oma heeft hij niet veel meer verteld over hoe het er thuis aan toe gaat. Ons heeft hij zowiezo vlak na de laatste keer bij zijn moeder niet meer gezien en tegen opa en oma verteld hij niet veel. Ik denk dat dat toch ook komt, omdat zijn moeder heeft gezegd dat wij alles willen weten om hem uit te horen en dat dat onbeleefd is en dat hij dus tegen niemand mag vertellen wat er thuis gebeurt. (Dit zegt ons al genoeg!) Hij heeft ons, toen hij bij zijn opa en oma zat, wel een aantal keer opgebeld (tegen alle regels van jeugdzorg in) en heeft hij elke keer ruim een uur aan de telefoon gezeten met ons. 

Maar goed, de maandag na zijn vakantie met ons is hij door opa en oma bij ons opgehaald. Dat ging moeizaam. Niet in die zin dat hij echt tegenstribbelde, maar heel erg huilen dat hij echt niet weg wil bij ons. Zelfs opa en oma stonden met tranen in hun ogen, zodat opa op een gegeven moment maar met zijn spullen ging lopen sjouwen. Die dinsdag daarna belde hij ons weer op, omdat hij ons al zo miste. Hij heeft de hele maandagavond nog gehuild en is zo in slaap gevallen. Dinsdag aan de telefoon kon je ook horen dat hij steeds zijn tranen aan het wegslikken was. Zo mat als hij als hij toen klonk, hebben we hem nog nooit meegemaakt! Het is gwoon zielig! Die week hebben wij hem vrijdagmiddag nog 'even' opgebeld, omdat hij die avond door zijn moeder en haar vriend opgehaald zou worden om bij haar te komen wonen. Dat was tot nu toe ook het laatste contact wat wij met mijn broertje hebben gehad. Waar ik wel heel erg van schrok was iets dat hij tegen mij zei over de telefoon die vrijdag. Hij zei dat hij het erger vond om bij zijn moeder te gaan wonen dan bij ons weg te gaan. Als een kind zulke dingen zegt, weet je ook al dat het er thuis dus niet gezellig en leuk aan toe gaat.

Dit is dus het einde (voorlopig) van mijn pleegbroertje bij ons. Dat wil echter niet zeggen dat wij nu niets te doen hebben!

Mijn moeder heeft afgelopen week weer met de raad (van kinderbescherming) aan de telefoon gehangen en het hele verhaal aangevuld met gebeurtenissen tot nu toe. Jeugdzorg heeft intussen een verzoek tot onderzoek voor terugplaatsing ingediend, maar echt weer op z'n jeugdzorgs. Ze leveren namelijk niet alles in een keer in, maar zijn hele dossier komt in stukjes. Als ze tenminste alles hebben, want mij ouders hebben de voogd er al eerder op betrapt dat ze sommige belangrijke uitspraken van mijn broertje niet in het dossier verwerkt. De raad kent in elk geval ons verhaal, pleegzorg dient ook nog een verslag in over deze hele zaak en levert daarbij hun hele dossier in. De vraag is wat ze hiermee gaan doen. Tot nu toe heeft de raad alleen ons verhaal gehoord en een stukje van pleegzorg, maar de verhalen van jeugdzorg staan hier lijnrecht tegenover.

Ik hoop dat ze goed weten wat ze doen en door zijn moeder heen kunnen prikken, want toneelspelen kan ze als de beste! Mocht de raad geen goede beslissing kunnen nemen, komt er een rechtszaak, waarbij ook wij een brief naar de betreffende rechter kunnen sturen met ons verhaal erin. Als de raad wel een beslissing kan nemen en vindt moeder onvoldoende bekwaam om een kind op te voeden, komt mijn broertje weer bij ons terug (hopen wij en pleegzorg staat daar achter). Zoniet, dan hopen we maar op voldoende begeleiding vanuit jeugdzorg voor moeder en vriend, maar hoe ik daar over denk hoef ik vast niet meer uit te leggen. En de grote vraag blijft hoelang het moet duren voor er ingegrepen wordt als het weer mis gaat, want mijn broertje mag niets zeggen en dat doet hij ook niet, want hij is bang voor zijn moeder. De enige hoop is dat de school hem extra in de gaten gaat houden, omdat hij weer op zijn oude school terecht komt.

Wat ook zo raar is, is dat mijn broertje nog onder toezicht staat bij jeugdzorg en zijn moeder hem wel mee mag nemen naar Spanje, waar hij nu zit. Ik misgun hen echt de vakantie niet, maar het lijkt mij dat jeugdzorg nu allerlei problemen in de hand gaat werken aangezien er niet ingegrepen kan worden als er iets gebeurt in Spanje. Zeker gezien de achtergrond van moeder en hoe haar nieuwe vriend helemaal met haar meeloopt wat de verwaarlozing betreft. Zo kunnen ook alle ouders die hun kind kwijt gaan raken lekker op 'vakantie' gaan in het buitenland. Zijn ze meteen van jeugdzorg af! Ze hebben bij jeugdzorg ook niet eens een bestemming of adres achter hoeven laten. Ik zeg niet dat zijn moeder daar blijft, ik denk (ik weet eigenlijk) dat ze wel gewoon terugkomt, maar er hoeft maar een halvegare ouder tussen te zitten die na een vakantie niet terugkomt en je bent je controle kwijt.

Maar ja, het enige wat we nu kunnen doen is afwachten wanneer de raad het onderzoek klaar heeft en wat daar uitkomt. Wij hebben in elk geval geen contact meer met mijn broertje, want zijn moeder snijdt elk contact met ons af. Wel horen we nog wel eens wat van opa en oma die hem wel mogen bellen en met wie wij goed contact hebben en houden, wat voor hen ook een hele steun is gezien hun leeftijd.

Als er iets te melden is lees je het wel weer, hoewel nu niet alles meer over mijn broertje zal gaan, gezien het feit wij nu even geen pleegkind meer hebben. Wellicht zal het wat meer over mijn werk gaan, tenslotte heb ik nog anderhalve week vrij, voordat de kinderen weer naar school komen. De uitslag van de raad heb je zowiezo te goed van me!

Nou, zomervakantie! Het lijkt erop dat mijn broertje nog steeds mee gaat op vakantie! Toen zijn moeder dat hoorde, stond ze wel kwaad bij opa en oma op de stoep, want de voogd had haar beloofd dat hij niet mee zou gaan. Als die beslissing dan weer wordt teruggedraaid en je bent al paranoïde en hebt psychoses gehad, is het lastig daarmee om te gaan. Maar goed, hij mag mee!!

Afgelopen maandag kwam onze pleegzorgbegeleidster bij ons. Pleegzorg heeft ons toch hele goed gehgolpen de afgelopen periode. Zo bleek dat jeugdzorg mijn broertje helemaal buiten de regio wilde plaatsen, maar dat pleegzorg alle beschikbare plaatsen heeft ingetrokken en alleen opa en oma als optie laten staan. Jeugdzorg wilde hem inderdaad naar een kindertehuis of zelfs een totaal ander gezin doen. Uit dat gesprek bleek ook dat pleegzorg er ook zeker voor is om hem contact met ons te laten houden en gewon te kijekn hoe dat gaat. Of dat het verwaterd of dat het stand blijft houden. Opa en oma willen ze als ondersteunend pleeggezin in gaan zetten. Dat houdt in dat mijn broertje eens in de zoveel tijd een weekend bij hen is. Dat klinkt goed, want zo heeft hij ook nog mensen om op terug te vallen hoewel hij ook tegen opa en oma niet veel zegt. Zijn moeder heeft namelijk gezegd dat het erg onbeleefd van mensen is om hem uit te horen, terwijl hij uit zichzelf met al die verhalen komt! Nu heeft moeder dus wel haar zin, want hij zegt tegen niemand meer iets, behalve tegen ons.

Wij zijn ook heel bang dat alles wat er thuis gebeurt, dat dat ook binnen die muren blijft. Onder andere door dit soort uitspraken van zijn moeder en zijn reactie daarop. Pleegzorg zegt dat er een gezinscoach komt, maar dat heeft i het verleden niets uitgemaakt. Die caoch kwam bij moeder thuis en vroeg wat ze wilde dat hij deed. Als zij 'niets' zei, was die gezinscoach meteen weer weg. Dus nog een punt ten opzichte van jeugdzorg waar we geen vertrouwen in hebben. Die voogd en die coach zijn wel individuen, maar het feit dat zij niet gecontroleerd of gecorrigeerd worden, wekt ook niet al te veel vertrouwen op!

Gisteren moest mijn broertje naar de tandarts, nog bij ons in de buurt. Daarna kwam hij met opa en oma even thee drinken. Hij rende echt de auto uit naar ons toe! Hij was echt zo blij! Hij keek meteen of zijn foto nog aan de muur hing en of zijn bed er nog stond! Zijn reactie was echt geweldig, terwijl hij het bij opa en oma ook heel erg naar zijn zin heeft. Ook weer iets dat zijn moeder niet snapt. Ze snapt niet dat een kind het op twee plaatsen leuk kan hebben. Mijn broerjte heeft het bij ons erg leuk, maar daarna gata hij zonder problemen met zijn opa en oma mee. Als zjin moeder haar best zou doen om het thuis gezellig te maken, kan hij gerust een weekend naar iemand toe en daarna ook met plezier weer thuis komen.

Nu komt hij vrijdag morgen bij ons en wanneer hij gehaald wordt, weten we nog niet, maar waarschijnlijk de zondagavond dat we thuis komen.Van pleegzorg mogen we dat helemaal zelf beslissen met opa en oma, maar opa en oma zijn bng voor acties van jeugdzorg als hij langer dan nodig bij ons zit. Die angst is geheel terecht, zeker als je bekijkt wat pleegzorg in deze zaak al niet gedwarsboomd heeft!

Het zal nu wel een paar weken duren voor er weer een nieuw bericht verschijnt, want ik ga zelf met mijn zus(je) morgenochtend vroeg weg voor twee weken en mijn ouders komen nog een paar dagen later thuis dan wij.

Fijne vakantie!!

Dit keer wel goed nieuws!  Maar ik begin met het minder goede nieuws.

Mijn pleegbroertje is nu dus bij ons weg. Afgelopen zaterdag brachten wij hem naar zijn moeder en zij bracht hem naar zijn opa en oma. Zaterdag was het wel heel erg zielig. Hij durft ons geen knuffel  of zoen te geven waar zijn moeder bij is. Dus wat deed hij, het echte afscheid moest thuis genomen worden. Terwijl hij met zijn moeder meeging, kregen wij allemaal nog een kneepje in onze hand en een knipoog van hem. Wij zwaaiden hem natuurlijk allemaal uit, tenminste, de mensen die mee gingen: mijn moeder mijn vader mijn broer(tje) en mijn zus(je). Hij keek niet meer op of om en leek wel een robot, zoals hij met zijn moeder mee liep. Het was echt gewoon zielig, toen ik dat hoorde!

Maar goed, dat hele weekend bij zijn moeder, daar hoorde wij natuurlijk niet veel van, want hij kwam niet meer bij ons terug. Maandagavond wilde hij ons toch graag een keer opbellen. Hij heeft anderhalf uur met ons aan de telefoon gehangen! Daar vertelde hij dus over zijn weekend bij zijn moeder. Zijn bed is er nog steeds niet, dus hij sliep weer bij moeder en vriend in bed. Over dat bed gaan nu al vier verhalen de ronde. 1. het bed is er al, maar moet in elkaar gezet worden. 2. Het bed is besteld en komt over acht weken (dat zou inmiddels over twee weken moeten zijn). 3. het bed zou afgelopen zaterdag bezorgd worden. 4. het bed was afgelopen zaterdag niet op voorraad en is er dus nog niet. Ze liegt echt alles bij elkaar! niet alleen over dit bed, maar ook tegen mijn broertje. Alleen maar om het haar aardig te laten vinden, want een paar dagen later is er niets meer over van al die beloftes die ze maakt. Maar goed, wat hij precies allemaal aan mijn moeder vertelde weet ik niet, maar ik kon er wel uit opmaken dat er niets was veranderd!

Uit dit telefoontje blijkt ook dat opa en oma totaal schijt hebben aan jeugdzorg, want zij hadden opa en oma verboden om contact met ons te hebben. Gelukkig maar! De voogd zou afgelopen maandag bij opa en oma de spullen van mijn broertje komen brengen. Zij is inderdaad bij opa en oma langsgeweest, maar heeft zijn spullen nooit bij ons opgehaald. Ook vreemd, want wij mogen geen contact hebben met opa en oma. Uiteindelijk is opa dinsdagavond zijn spullen komen halen, want we hadden toen nog steeds niets gehoord. Niet dat we de laatste tijd überhaupt iets horen van jeugdzorg, want we weten officieel nog steeds niet dat mijn broertje bij ons weg is. Bovendien kregen we gisteren een mailtej van die voogd waar het volgende instaat: 'Ik begrijp dat jullie (naam broertje) hebben overgedragen????' Daar gaan toch je nekharen van overeind staan?? Nu doet ze weer net of het allemaal ons idee was hem naar opa en oma te doen. Volgens mij vergeet ze even dat dit alles haar idee was en dat zij alles heeft bekokstooft met die teamleider samen.

Mijn ouders hebben afgelopen maandag een gesprek gehad met de manager van pleegzorg, de teamleider van pleegzorg en onze pleegzorgbegeleidster. Zij snappen geen van allen iets van deze situatie (van het onstaan en de achtergrond hiervan) en vinden het belachelijk! Tja wie niet!! Ohja, jeugdzorg natuurlijk. Dara hebben mijn ouders weer hun hele verhaal vertelt en vooral dat ze er niets van snappen dat mijn broerjte nu uit huis is geplaatst. Daar was pleegzorg trouwens ook nog niet van op de hoogte! Lang leve de communicatie mensen. Pleegzorg zij toen dat ze nog een iemand achter de hand hebben om jeugdzorg onder druk te zetten, zodat mijn broertje misschien toch mee mag op vakantie.

Gisteren kregen wij inderdaad een telefoontje van pleegzorg dat mijn broertje gewoon mee mag op vakantie. Jippie!! De manager van pleegzorg heeft de manager van jeugdzorg gebeld over de vakantie. Zij werd doorverwezen naar de teamleider van jeugdzorg, omdat zij zelf geen beslissing hierover kon nemen. De manager dus haar opbellen en haar vraag gesteld over de vakantie. Die teamleider heeft even met de voogd overlegd en er waren geen gegronde redenen om niet toe te staan dat mijn broerjte niet mee zou mogen. De manager van pleegzorg heeft dus gewoon gezegd dat hij dan mee mag. Jippie!! Volgende week is er nog een gesprek met mijn ouders en pleeg- en jeugdzorg om te kijken hoe het allemaal verder moet, als mijn broertje weer bij zijn eigen moeder woont. Misschien is er toch nog hoop dat wij als ondersteunend pleeggezin verder kunnen voor mijn broertje! Pleegzorg is het daar nu helemaal mee eens, in elk geval vinden zij dat wij gewoon contact moeten blijven houden met mijn broertje. Ze schrokken erg van het feit dat hij naast op en oma helemaal geen uitvalsbasis heeft, voor als het weer fout gaat of om gewoon zijn verhaal kwijt te kunnen. Mede daarom vindt pleegzorg (en wij natuurlijk ook) dat wij bij hem in beeld moeten blijven. Het lijkt nu allemaal alsof onze kansen nog een beetje open staan, maar ik heb nu ook al wel geleerd niet te vroeg en te hard te juichen! Maar deze zaak heeft nu in elk geval een redelijk positieve draai gekregen, in die zin dat er nu beter naar ons geluisterd wordt.

De raad van kinderbescherming moet zowiezo nog een toetsing afnemen wat betreft mijn broertje en zijn terugkeer naar huis. Jeugdzorg heeft nog steeds geen verzoek tot dit onderzoek ingediend, dus de raad gaat hier zelf achteraan. Als blijkt dat mijn broertje niet terug gaat naar huis, volgt er een rechtszaak hierover. Zeer waarschijnlijk wordt er dan besloten door de kinderrechter dat hij nooit meer naar huis gaat. Zeker gezien het feit dat zijn moeder in drie jaar tijd nog geen steek verder is gekomen wat betreft het kunnen opvoeden van een kind. Er zou dan uiteraard nog we leen bezoekregeling met moeder worden afgesproken. Maar zover zijn we nog lang niet.

Ook hebben we gisteren een brief gekregen van minister Rouvoet. Daar staat in dat hij de brief heeft doorgestuurd naar stadsgewest Haaglanden en dat hij ons verhaal (en de andere verhalen die hem ter ore komen) mee zal nemen in zijn beslissingen en overwegingen. Hij had het in die brief inderdaad ook over een wetsverandering waardoor pleegouders en pleegzorg veel meer te zeggen krijgen over de terugplaatsing van pleegkinderen. Vandaag gaat mijn vader toch even bellen, omdat hij niet wil dat er actie wordt ondernomen naar aanleiding van onze brief. We zijn bang dat jeugdzorg dan er vervelend gaat lopen doen en misschien zelfs wel de vakantie intrekt of hem bij zijn opa en oma weghaalt. Tenslotte hebben we al zoveel rare acties van jeugdzorg meegemaakt!

Oh ja, nog zo'n rare actie van de voogd. Wij kunnen mijn broertje al het slechte nieuws meedelen en zij vertelt niet eens waarom hij bij ons weg moet, maar o wee als hij van ons hoort dat hij mee mag op vakantie. Dat gaat ze vandaag persoonlijk vertellen. Dat mens is echt triest. Wat ze vast niet weet is dat mijn broertje ook haar helemaal door heeft en constant loopt af te geven op jeugdzorg. Nu denkt ze misschien bij hem in een goed blaadje te komen, maar hij weet dondersgoed hoe het echt zit! Waarschijnlijk zal hij vanavond ons wel opbellen om het goede nieuws te vertellen!

Dat is toch nog wel iets leuks om de vakantie mee in te gaan! Mijn oudste zus(je) en ik gaan niet met mijn ouders mee, maar voor en na onze vakantie zien we hem toch nog wel even. Naar jeugdzorg toe hebben we namelijk onze vakantie iets verlengd!